Je bent je hele ‘leven’ lang voorgelogen
Sinds je kindertijd is je verteld dat je iemand bent, dat je iets kunt worden. Dat je een afgescheiden entiteit bent die naar een buitenwereld kijkt — een ‘jij’ die verantwoordelijk is voor wat je denkt, wat je voelt, hoe je je gedraagt, enzovoort. Dat is wat mensen voor normaal houden, maar dat is het niet. Het is een leugen: er is geen jij, laat staan iemand met verantwoordelijkheid. Het is een leugen die zo overtuigend is dat ze zelden in twijfel wordt getrokken. Je leert om het leven te managen, de juiste beslissingen te nemen, je lichaam te sturen. Heel die opzet is slechts een verzonnen concept. Die basisaanname is volledig gedroomd. Er is geen ‘ik’ in het lichaam; het heeft geen substantie. Het is een gedroomde gedachte die opkomt uit een spanning in het lichaam, een gedachte die een handeling opeist die niet is ingezet — het gebeurt gewoon schijnbaar. Er is geen manager die aan de touwtjes trekt. Het lichaam beweegt, gedachten verschijnen en verdwijnen. Alles gebeurt gewoon schijnbaar. Zelfs de leugen dat er een ‘jij’ is die het kan laten gebeuren, gebeurt gewoon schijnbaar.
Veel liefs, 🩶
N.R.
